Ik zat gisteren op de bank, thee in de hand, afstandsbediening los op de bankkussens, en dacht: waarom zit ik niet in Aalsmeer? Niet vanwege de poffertjes, hoor, maar omdat er op dit moment in een studio bij het Haarlemmermeer mensen staan te zingen die misschien, heel misschien, hetzelfde gen hebben als Ilse de Lange. Of Mart Hoogkamer. Of een andere beroemde zanger met een mooie stem én een nog mooiere oom.
‘DNA Singers’ heet het, RTL4 doet weer eens alsof televisie een wetenschappelijk experiment is. Alsof je met een pipetje en een pluk haar kunt zeggen: “Ja, die heeft zeker het zanggen, hoor.” Alsof talent iets is wat je in een bloedmonster ziet. Terwijl we allemaal weten: het gaat om wie je bent, niet om wie je tante is.
Maar goed, het is natuurlijk gewoon leuk. Art Rooijakkers staat erbij alsof hij de presentator is van een quiz over erfelijkheid, maar eigenlijk is het gewoon: raad eens van wie die meid nou is. Is ze zus van een beroemde? Neef van een artiest? Of gewoon iemand die goed kan zingen en toevallig dezelfde neus heeft als een bekende?
Jaap Reesema en Jeroen van Koningsbrugge moeten gissen, alsof het een soort familiemysterie is. En jij mag meekijken. Of beter: jij mag erbij zitten. Want ja hoor, tickets zijn gratis. Je kunt je opgeven voor een middag of avond in Aalsmeer, waar je niets betaalt, behalve misschien je parkeergeld (7,50, zeg, dat is bijna een zangles). En je jas moet je kwijt, want die mag niet mee. Alsof iemand met een jas in z’n hand nog serieus kan genieten van een neef van Marco Borsato.
Maar ik zeg: ga erheen. Niet voor de science. Niet voor de zang. Maar voor het gevoel dat je erbij bent. Dat je, terwijl de wereld om je heen doordraait, even zit in een zaal waar iemand zingt omdat hij misschien dezelfde DNA heeft als iemand anders. En dat is, eerlijk gezegd, best ontroerend.
Liefs, Carla
Carla’s Corner 😘
